داوری: دلیل خارج شدن نامم از فهرست بین‌المللی را نمی‌دانم

بابک داوری

کمک‌داور فوتبال ایران گفت: اگر رئیس و مسئولان داوری با ما داوران به عدالت رفتار نکنند چگونه ما برای تیم‌ها باید عادلانه قضاوت کنیم؟

 

به گزارش سایت داوران ایران وبه نقل از خبرگزاری فارس، بابک داوری کمک داور برگزیده فصل گذشته فوتبال در کلاس داوری نیم‌فصل امسال رفتاری انجام داد که قابل تامل بود. او در روز تست آمادگی جسمانی داوران پیراهنی پوشید که بر روی آن علامت سوال چاپ شده بود. محاصبه ایی با این کمک داور بین‌المللی سابق فوتبال که به تازگی از فهرست داوران بین‌المللی خارج شده انجام شده که به شرح زیر است:

 

علت پوشیدن پیراهنی با علامت سوال در کلاس داوری نیم‌فصل چه بود؟

 

وقتی من را از فهرست داوران بین‌المللی کنار گذاشتند برایم سوال پیش آمد که چرا چنین اتفاقی رخ داده است. واقعا دلیل خارج شدن نامم از فهرست بین‌المللی را نمی‌دانم. به همین دلیل پیراهنی را تهیه کردم و روی آن یک علامت سوال چاپ کردم تا به همه بگویم این مسئله برای خودم هم جای سوال دارد.

 

در نیم‌فصل اول قضاوت زیاد داشتید؟

بله. در ۸، ۱۰ مسابقه من کمک‌داور بودم اما از هفته سیزدهم لیگ برتر که فهرست داوران بین‌المللی اعلام شد و نام من از آن خارج شد ۵،۶ هفته دیگر به من بازی ندادند. حتی به کلاس داوری نیم‌فصل امسال هم دعوت نشده بودم که یکی دو روز قبل از شروع کلاس با من تماس تلفنی‌ گرفتند و گفتند می‌توانی در کلاس شرکت کنی. در تست هم من یکی از بهترین‌ها بودم با اینکه نامم از فهرست داوران بین‌المللی خارج شده بود اما تمریناتم را قطع نکردم و جزو بهترین‌ها بودم.

 

دلیل این اتفاقات را چه می‌دانید؟

من فقط یک چیز را می‌گویم. اینکه بهتر است آقایان معیار و فاکتور‌های قرار گرفتن در فهرست داوران بین‌المللی را اعلام کنند و بگویند که دلیل و معیارها برای حضور در فهرست داوران بین‌المللی چیست. متاسفانه اکنون شاهد آن هستیم که فقط ۱۰ درصد بر اساس معیارها عمل می‌شود و در انتخاب داوران بین‌المللی ۹۰ درصد سلیقه افراد تعیین کننده این فهرست داوران بین‌المللی است. حال یک مسئول انصاف بیشتری داشته و سلیقه‌اش را کمتر به خرج می‌دهد و مسئول دیگر بیشتر سلیقه‌اش را دخالت می‌دهد. در دو سه سال اخیر اعمال سلیقه‌ها بیشتر بوده است.

 

اما شما که در فهرست داوران بین‌المللی قرار داشتید؟

بله. من در این فهرست قرار داشتم اما در کلاس داوری نیم‌فصل گذشته خطاب به مهدی تاج صحبتی را مطرح کردم بدون آنکه بخواهم بده بستانی با کسی داشته باشم یا بخواهم از کمیته دپارتمان انتقاد کنم. من در آن کلاس به تاج گفتم شما که فصل گذشته محسن ترکی را در عراق پیدا کردید و گفتید هرطور که شده خودت را به تهران برسان تا دربی را قضاوت کنی و همچنین سایرین چرا اکنون سراغی از محسن ترکی نمی‌گیرند و نمی‌گویند او کجاست. ظاهرا این حرف من به مذاق آقایان خوش نیامد و منتظر ماندند و در زمان اعلام فهرست داوران بین‌المللی نامم از فهرست خارج شد در حالی که از نظر امتیاز‌ها و آمادگی جسمانی من از خیلی از کمک‌داوران دیگر بهتر بوده‌ام.

 

یعنی معتقدید در حق شما کم‌لطفی شده است؟

کار ما قضاوت است. داوران نوعی قاضی هستند و باید بر اساس وجدان خود قضاوت کنند. بنابراین وقتی مسئولان نسبت به ما کمتر وجدان را در نظر بگیرند چگونه انتظار می‌رود که ما در بازی‌ها بر اساس وجدان‌مان قضاوت کنیم یا بهتر است اینگونه بگویم وقتی رئیس و مسئولان داوری نسبت به ما به عدالت رفتار نمی‌کنند چگونه انتظار می‌رود که رفتار داوران با تیم‌ها بر اساس عدالت باشد و عادلانه قضاوت کنند.

 

این جملات شما خیلی سنگین است؟

خدای ناکرده قصد تهمت زدن به جامعه داوری را ندارم. جامعه داوری ما از پاکترین جوامع داوری است اما من می‌گویم عقل این حرف‌ها را می‌زند و بر اساس معیارهای عقلانی این حرف‌ها را می‌گویم. در هر حال ما به خدا ایمان داریم و مسلمان هستیم و همه چیز را به خدا واگذار می‌کنم.

1 دیدگاه
  1. مجتبی جعفری ۱۳۹۳/۱۰/۲۰ در ۱۴:۵۰

    سلام
    آقای داوری انسانی شریف و دوست داشتنی هستند.برای ایشان در تمام مراحل زندگی آرزوی موفقیت می کنم.
    آنچه در سال های اخیر دیده می شود این است که داوران با تجربه و موفق کشور،یکی پس از دیگری،با دلایل مختلف از صحنه داوری کنار می روند.محسن ترکی،محسن قهرمانی،سعید مظفری،… نمونه ای از این روند سرمایه سوزی هستند.
    اما آنچه مشخص است عدم حمایت کمیته داوران از این سرمایه ها است که باعث خالی شدن صحنه داوری از حضور این داوران بزرگ است که در آینده لطمه جبران ناپذیر
    آن را خواهیم دید.
    اکنون نیز جناب اقای داوری،داور تحصیل کرده،توانمند و محجوب کشور به دلایلی که مشخص نیست از لیست داوران بین المللی کنار گذاشته می شود.
    فراموش نشود در صورت انتخاب صحیح داوران بر اساس فاکتور توانمندی و صلاحیت،و به دور از نظرات شخصی، و حمایت از آنها قادر خواهیم بود مجددأ در بزرگترین آوردگاه جهانی یعنی فینال جام جهانی حضوری موفق داشته باشیم آنگونه که جناب آقای فنایی در سال ۱۹۹۴ موفق به اثبات شایستگی داوران ایرانی شدند.
    در ضمن بهتر است مشکلات، درون خانواده داوری حل شود و به بیرون درز پیدا نکند.
    مسئولین داوری نیز لازم است با سعه صدر به انتقادات توجه کرده و از آن در راه پیشرفت داوری استفاده نمایند.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.