علی خسروی هم رفت!

خداحافظی علی خسروی

علی خسروی، داور برجسته سالیان نه چندان دور ایران، از دنیای داوری، نظارت و تدریس خداحافظی کرد.

خسروی با ۳۲ سال حضور در گذرگاه سخت قضاوت در کارنامه خود افتخاراتی همچون حضور در قهرمانی جوانان جهان سال ۱۹۹۹ در نیجریه به تنهایی از ایران، ۲۰۰۰ جام ملت های آسیا لبنان به تنهایی از ایران، فینال جام در جام باشگاههای اسیا سال ۲۰۰۰ در تایلند، سال ۲۰۰۴ المپیک آتن به تنهایی از ایران، فینال باشگاههای آسیا در سال ۲۰۰۴ جده عربستان با گروه داوری ایرانی، مقدماتی جام های جهانی ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ و دهها مسابقه و تورنمنت بین المللی و مقدماتی المپیک های سیدنی و آتن و …. را به همراه دارد.

وی در مورد خداحافظی خود به یک قطعه شعر و یک تصویر بسنده کرد.

“انسان امیر کشور تنهایی خودست
خلوت نشین معبد یکتایی خودست
پیداست مثل روز که گم گشته آدمی
گم گشته ست و در پی پیدایی خودست
این فتنه ها زمیوه ممنوعه برنخاست
آدم اسیر فتنه حوایی خودست
هرکس که حسن داشت شهید جمال شد
قالی به داررفته زیبایی خودست
ای صاحب جمال به آیینه دل مبند
آئینه همچو نقش تماشایی خودست
ای بوی پیرهن که ز مصر آمدی بدان
یعقوب در تدارک بینایی خوداست
مقصود رفتنست بیابان بهانه ییست
مجنون غبار محمل لیلایی خودست…”

سوت پایان

8 دیدگاه
  1. فرشيدافشار ۱۳۹۲/۱۲/۱۷ در ۱۴:۰۰

    به نام خدا
    چکیده ۲۴ سال داوری من وکنار امدن با همه ناملایمات ونامردیها جمله اخر علی خسروی است:من هم به اقایان باختم اما یک بازنده سربلند. خدانگهدار علی اقا

  2. کیانوش داوودزاده ۱۳۹۲/۱۲/۱۷ در ۱۵:۱۷

    سلام استاد عزیز انشاالله هر کجا که هستی سلامت و تندرست باشی

  3. با سلام و ادب .ما داوران ایران زمین واسه فدراسیون بی در و پیکر متاسفیم که به این راحتی داور ارزشمند با اینهمه تجربه را از دست میدهد.تاسف.تاسفم.

  4. کورش طهمورثی کرمانشاه ۱۳۹۲/۱۲/۲۳ در ۲۰:۲۳

    همه ی داوران روزی می روند. داوران دو دسته اند: ۱ – داوران سر بلند با وجدان آرام ۲ – داوران . . .
    مسوولین، باشگاهها، مربیان و بازیکنان همه و همه به دنبال منافع خود هستند.
    ما داوران ارزشمند ترین منافع مان انسانیت، شرافت و آبرویمان است که در تمام عمر ( زندگی شخصی و ورزشی) باید لحظه به لحظه مراقب آن باشیم.

    توصیه به داوران جوان
    (آبرو با یک عمر خون دل خوردن بدست می آید ولی با یک چشم برهم زدن می رود)
    تندرستی و آبرو بالاترین ثروت است.

  5. مهدی جعفری شیراز ۱۳۹۲/۱۲/۲۵ در ۲۰:۲۷

    سلام متاسفم که هرکس در این زمانه با خون ودل وعشق افتخار کسب کند فقط و فقط خودش باید به آن افتخار کند وکسی نیست.که به افتخار او افتخار کند ولی هرگاه صحبت از بی ارزش کردن افتخارات کسی باشدا کثریت بسیج میشوند و بقیه سکوت میکنند

  6. lمهردادذهبی ۱۳۹۲/۱۲/۲۷ در ۰۰:۱۱

    علی آقا در تمام ادوار زندگی برایت آرزوی موفقیت می کنم اما یک دعا از درگاه حضرت دوست برایت دارم جامه عافیت همواره بر تنت باد. واین شعر را چون شعور داری تقدیمت میکنم .

    قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
    به زان که طفیل خوان نا کس بودن
    با نان جوین خویش حقا که به است
    کالوده و پالوده هر خس بودن

  7. از یاد رفته ۱۳۹۳/۰۱/۰۸ در ۲۱:۱۴

    با سلام .ما اومید واریم که کمیته د اوران و شخص اقای اصفهانیان عدالت را رعایت کنند و به همه ایران از شرق تا غرب و شمال و جنوب را با دیدگاه مثبت ببینند.فقط عدالت.تبعیض اثار وحشتناکی دارد.امید داریم به اقای اصفهانیان.

  8. حسن انتظاری ۱۳۹۳/۰۱/۰۹ در ۱۸:۱۰

    سلام استاد شما چه بخواهی و چه نخواهی یکی از مفاخر داوری ایران هستی امیدوارم تندرست و سلامت باشی .

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.