مسعود مرادی: فوتبال ما به کجا می رود؟

پیشکسوت داوری فوتبال ایران با انتقاد از این موضوع که هزینه و تاوان انتقاد از داوری در فوتبال ایران بسیار پایین است، گفت: در فوتبال ایران هر کسی در هر مقامی به خود اجازه می دهد در مورد داوری اظهار نظر کند.

مسعود مرادی در گفتگو با مهر ضمن بیان این مطلب افزود: بدون شک بعد از اتفاقاتی که در دیدار داماش گیلان – پرسپولیس رقم خورد حادثه‌ای که برای داور بازی چوکای تالش – شهرداری دزفول رخ داد جامعه فوتبال را تحت تاثیر خود قرار داده است.

وی افزود: من به عنوان شخصی که سال‌ها در میادین بین المللی و داخلی قضاوت کرده‌ام از تماشای صحنه‌های بازی چوکای تالش – شهرداری دزفول دلم به درد آمد و این پرسش در ذهنم متبادر شد که “فوتبال ما به کجا می رود؟”

پیشکسوت داوری ایران، داور را به عنوان مرجع و قاضی یک مسابقه خواند و گفت: نمی دانم چطور به خود این اجازه را می دهند که قاضی یک میدان مسابقه را اینطور مورد ضرب و شتم قرار دهند؟ شاید به این دلیل که او اشتباه کرده اما آیا تاوان اشتباه یک داور ضرب و شتم اوست؟

مرادی با انتقاد از اینکه در فوتبال ایران جایگاه داور بدرستی تعریف نشده، گفت: تیم‌ها برای رسیدن به پیروزی حاضرند همه چیز را قربانی کنند و در این بین از قربانی کردن و حتی ضرب و شتم داور هم ابایی ندارند.

وی افزود: عاجزانه از مسئولان ورزش و فوتبال کشور می خواهم داوری را مورد حمایت قاطع خود قرار دهند.

این پیشکسوت داوری فوتبال ایران خطاب به افرادی که داور بازی چوکای تالش – شهرداری دزفول را مورد ضرب و شتم قرار دادند، گفت: کسانی که این داور را کتک زدند و با او برخوردی دور از شان داشتند آیا فقط برای یک لحظه، خود و بستگان‌شان را جای او گذاشتند؟

مرادی به فقر فرهنگی در فوتبال کشور اشاره کرد و گفت: در حال حاضر علاوه بر فقر فرهنگی عدم امنیت هم در فوتبال کشور به وجود آمده است. بازیکنان، مربیان و عوامل باشگاه براحتی با داور هر طور که می خواهند برخورد می کنند. آیا در شرایط فعلی نباید اقدامی عاجل صورت پذیرد تا داوران مورد حمایت بیشتر قرار گیرند؟

“با ادامه این روند آینده خوبی را برای داوری کشور نمی بینم” مرادی با بیان این جمله افزود: فوتبال و داوری از هم جدا نیستند و رشد یکی از آنها بدون دیگری میسر نیست. اگر ما می خواهیم فوتبال‌مان رشد کند باید زمینه ارتقای داوری را فراهم آوریم.

وی با تاکید بر اینکه برای فرهنگ سازی در فوتبال کشور باید یک عزم ملی صورت پذیرد، گفت: متاسفانه جایگاه داوری در فوتبال ایران بدرستی تعریف نشده است و ما فقط به دنبال افتخار در فوتبال هستیم. باید به این نکته توجه کنیم که به همان اندازه که افتخار یک بازیکن فوتبال برای کشور مهم است به همان اندازه موفقیت داور هم می تواند برای کشور مهم باشد.

مرادی در ادامه افزود: داوران جوانی که در رده‌های پایین قضاوت می کنند آینده داوری کشور هستند اما از آنها چه حمایتی می شود؟ آنها مگر چقدر پول می گیرند که باید بدون امنیت بازی را قضاوت کنند؟

این پیشکسوت داوری با انتقاد از این موضوع که هزینه و تاوان انتقاد از داوری در فوتبال ایران بسیار پایین است، گفت: در فوتبال ایران هر کسی در هر مقامی به خود اجازه می دهد در مورد داوری اظهار نظر کند و برای این اظهار نظر خود کمترین تاوان را می دهد. همین مسئله باعث شده داوران کمترین حاشیه امنیت را داشته باشند.

مرادی با تکان‌دهنده خواندن صحنه‌های ضرب و شتم داور در بازی چوکای تالش – شهرداری دزفول گفت: من به عنوان فردی که سال‌ها تجربه قضاوت دارم با این شرایط آینده خوبی را برای داوری نمی بینم مگر اینکه مسئولان توجه بیشتری به خرج داده و از داوران حمایت کنند.

1 thought on “مسعود مرادی: فوتبال ما به کجا می رود؟

  1. متاسفانه امنیت شغلی وروانی برای جامعه داوری یک مولفه مهم واساسی در فوتبال دنیا می باشد که این موضوع در فوتبال ایران جایی ندارد واین موضوع بجز فقر فرهنگی حاکم در جامعه و حتی در مدیریت کلان ورزش وباشگاها تعریف شده نیست .

    متاسفانه جامعه داوری حتی در فدراسیون فوتبال بعنوان متوالی کار و حتی در کمیته داوران نیز مظلوم می باشد واینان حتی قادر به دفاع از عوامل زیر مجموع خود نیز نیستند به طوری که در سال گذشته در بازی تراکتور سازی یک بازیکن خارجی در مقابل هشتاد هزار هوادار آذری زبان آقای جاسم کرار با سیلی به صورت داور بین المللی ایران می زند ومورد تشویق هوادران و مورد تفقد فرمانده انتظامی میدان و حکم رفعت گونه ودر عین حال مضحک کمیته انظباطی برای او صادر می شود

    این در حالی است که علی کریمی در روزهای اوج فوتبالی خود در مسابقات آسیای با دست به سینه داور مزبور را هل داد که کمیته انضباطی afc 2 سال از بهترین دوران فوتبالی علی کریمی را محروم کرد. تا او تبدیل به یک بازیکن کم حاشیه شود .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.